“অতিকৈ চেনেহৰ মুগাৰে মহুৰা, তাতোকৈ চেনেহৰ ব’হাগৰ বিহুটি নেপাতি নোৱাৰো গাত।” এই ফাঁকি বিহু গীতেই প্ৰমাণ কৰে যে প্ৰতিজন অসমীয়াৰ বাবে ব’হাগ বিহু বা ৰঙালী বিহু কিমান আপোন। ৰঙালী বিহু অসমীয়া সংস্কৃতিৰ বৰঘৰৰ আটাইতকৈ উজ্বল ৰত্ন। এই উৎসৱে আমাৰ সমাজখনক একতা আৰু ভাতৃত্ববোধৰ এক অপূৰ্ব দোলেৰে বান্ধি ৰাখে। বসন্তৰ আগমনৰ লগে লগে অসমীয়াৰ চোতালত ৰঙালীৰ যি খলকনি উঠে, সিয়েই হৈছে অসমীয়া জাতিৰ আচল পৰিচয়।
ৰঙালী বিহু কি?
ৰঙালী বিহু হ’ল আনন্দ আৰু উলহ-মালহৰ উৎসৱ। ব’হাগ মাহৰ আৰম্ভণিতে এই বিহু উদযাপন কৰা হয় বাবে ইয়াক ‘ব’হাগ বিহু’ বুলিও জনা যায়। প্ৰকৃতিৰ বুকুলৈ যেতিয়া বসন্ত ঋতু আহে, গছ-লতিকাই ন-কুঁহিপাত মেলে আৰু কুলি চৰাইৰ মিঠা মাতে ধৰিত্ৰী মুখৰিত কৰে, ঠিক সেই সময়তে অসমীয়াই পুৰণি বছৰটোক বিদায় দি নতুন বছৰটোক আদৰিবলৈ এই বিহু পাতে। ৰঙালী বিহুৱে অসমীয়া সমাজলৈ নতুন আশা, উদ্যম আৰু অফুৰন্ত ‘ৰং’ কঢ়িয়াই আনে বাবে ইয়াক ‘ৰঙালী’ বুলি নামকৰণ কৰা হৈছে। এই উৎসৱ কেৱল এটা দিনৰ বাবে নহয়, ই সমগ্ৰ ব’হাগ মাহ জুৰি বিভিন্ন ৰূপত চলি থাকে।
ৰঙালী বিহুৰ সাত বিহু
ব’হাগ বিহুৰ মূল আকৰ্ষণ হ’ল ইয়াৰ প্ৰথম সাতটা দিন, যাক সমাজত ‘সাত বিহু’ বুলি কোৱা হয়। প্ৰতিটো দিনৰে এক সুকীয়া পৰম্পৰা আৰু গুৰুত্ব আছে:
- গৰু বিহু: চ’তৰ সংক্ৰান্তিৰ দিনা, অৰ্থাৎ বিহুৰ প্ৰথম দিনা গৰু বিহু পালন কৰা হয়। এই দিনা পোহনীয়া গৰু-মহজাকক নদী বা পুখুৰীলৈ নি মাহ-হালধীৰে গা ধোৱোৱা হয় আৰু দীঘলতি-মাখিয়তি পাতেৰে গাত কোবাই আশীৰ্বাদ দিয়া হয়।
- মানুহ বিহু: ব’হাগৰ এক তাৰিখে মানুহ বিহু পাতি নৱবৰ্ষৰ আৰম্ভণি কৰা হয়। এই দিনা সকলোৱে গা ধুই নতুন কাপোৰ পিন্ধে আৰু সৰুৱে ডাঙৰক সেৱা কৰি আশীৰ্বাদ লয়।
- গোসাঁই বিহু: বিহুৰ তৃতীয় দিনা গোসাঁই বিহু। এই দিনা ঘৰৰ নামঘৰ বা থানসমূহত ৰাইজে একগোট হৈ নাম-প্ৰসংগ কৰে আৰু ভগৱানৰ ওচৰত আশীৰ্বাদ মাগে।
- কুতুম বিহু: চতুৰ্থ দিনা কুতুম বিহু। এই দিনা আত্মীয়-স্বজন বা কুটুম্বৰ ঘৰলৈ গৈ খবৰ-খতি লোৱা আৰু মৰমৰ আদান-প্ৰদান কৰাৰ পৰম্পৰা আছে।
- মেলা বিহু: পঞ্চম দিনা মেলা বিহু বা হাট বিহু। এই দিনা বিভিন্ন ঠাইত বিহু সন্মিলন বা মেলা বহে, য’ত মানুহে বিহু নাচ-গান উপভোগ কৰে।
- চেনেহী বিহু: ষষ্ঠ দিনা চেনেহী বিহু। এই দিনা ডেকা-গাভৰুসকলে নিজৰ চেনেহৰ বা মৰমৰ জনক বিহুৱান বা উপহাৰ দি মৰম প্ৰকাশ কৰে।
- চেৰা বিহু: ব’হাগ বিহুৰ অন্তিম দিনটোক চেৰা বিহু বোলে। এই দিনা বহলাই বিহু পতা কাৰ্যৰ সমাপ্তি ঘটে আৰু তিতা কেৰালা বা শাক খাই বিহু উৰুওৱা হয়।
বিহু নৃত্য, গীত আৰু বাদ্যযন্ত্ৰ
ৰঙালী বিহুৰ মূল প্ৰাণ হ’ল ইয়াৰ পৰম্পৰাগত নাচ আৰু গান। ঢোলৰ গুমগুমনি অবিহনে ব’হাগ বিহু অসম্পূৰ্ণ। বিহুৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা বাদ্যযন্ত্ৰসমূহৰ ভিতৰত ঢোল, ম’হৰ শিঙৰ পেঁপা, বাঁহী, গগণা, সুতুলি আৰু তাল প্ৰধান।
ডেকা-গাভৰুৱে মুগাৰ সাজপাৰ পিন্ধি যেতিয়া হাতত জেতুকা লগাই পদূলিয়ে পদূলিয়ে হুঁচৰি গায় আৰু বিহু নাচ নাচে, তেতিয়া সমগ্ৰ পৰিৱেশ জিলিকি উঠে। বিহু গীতসমূহৰ জৰিয়তে অসমীয়া ডেকা-গাভৰুৱে প্ৰকৃতিৰ সৌন্দৰ্য বৰ্ণনা কৰাৰ লগতে নিজৰ মনৰ মৰম আৰু প্ৰেমৰ অনুভৱবোৰ প্ৰকাশ কৰে।
পিঠা-পনা আৰু খাদ্য সংস্কৃতি
ৰঙালী বিহুৰ আন এক গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ হ’ল ইয়াৰ জিভাক পানী আনিব পৰা সুস্বাদু খাদ্য সম্ভাৰ। বিহুৰ দিন কেইটাত প্ৰতিখন অসমীয়া ঘৰতে আখল খলকনি লাগে। বিশেষকৈ তিল পিঠা, ঘিলা পিঠা, সুঁগা পিঠা (বাঁহৰ চুঙাত দিয়া পিঠা), নাৰিকলৰ লাড়ু, তিলৰ লাড়ু আৰু সান্দহ আদি প্ৰস্তুত কৰা হয়। আলহী-অতিথিক বিহুৰ জলপান হিচাপে চিৰা, দৈ, গুৰ আৰু পিঠা-পনাৰে আপ্যায়ন কৰাটো অসমীয়া সমাজৰ এক চিৰাচৰিত নিয়ম। গৰু বিহুৰ দিনা এশ এবিধ শাক বুটলি খাই শৰীৰটো নিৰোগী কৰি ৰখাৰ নিয়ম আজিও চলি আছে।
ৰঙালী বিহু কিয় পালন কৰা হয়?
এই প্ৰশ্নটো প্ৰায়ে আমাৰ মনলৈ আহে যে why is rongali bihu celebrated? ইয়াৰ মূল কাৰণ হ’ল কৃষিৰ সৈতে থকা সম্পৰ্ক। অসম এখন কৃষিপ্ৰধান ৰাজ্য। আহু ধানৰ খেতি কৰাৰ আগতে আৰু শালি ধানৰ বাবে পথাৰ সাজু কৰাৰ পৰত কৃষকে প্ৰকৃতিৰ ওচৰত কৃতজ্ঞতা জনাবলৈ এই উৎসৱ পাতে। ইয়াৰ উপৰিও, শীতৰ জড়তা আঁতৰাই প্ৰকৃতিয়ে যেতিয়া নৱযৌৱন লাভ কৰে, সেই আনন্দক উদযাপন কৰিবলৈ আৰু নতুন বছৰটোক মংগলেৰে আৰম্ভ কৰিবলৈ এই বিহু পালন কৰা হয়।
সাংস্কৃতিক গুৰুত্ব
ৰঙালী বিহু কেৱল আনন্দ কৰা উৎসৱ নহয়, ই অসমীয়া জাতিৰ স্বাভিমান আৰু সাংস্কৃতিক পৰিচয়। ইয়াত কোনো উচ্চ-নীচ, ধনী-দুখীয়া বা ধৰ্মীয় ভেদাভেদ নাথাকে। জনজাতি-অজনজাতি সকলোৱে মিলি বিহুৰ আনন্দ লয়। বোৱাৰী-জীয়ৰীসকলে নিজ হাতেৰে বোৱা ‘বিহুৱান’ (গামোচা) ডাঙৰক আদৰ কৰিবলৈ আৰু সৰুক মৰম যাচিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰে, যিয়ে আমাৰ বয়ন শিল্প আৰু সামাজিক বন্ধনক মজবুত কৰে। এই বিহুৱেই অসমীয়া জাতিক বিশ্ব দৰবাৰত এক সুকীয়া পৰিচয় প্ৰদান কৰিছে।
উপসংহাৰ
ৰঙালী বিহু আমাৰ সমাজৰ হিয়াৰ আমঠু। যদিও সময়ৰ পৰিবৰ্তনৰ লগে লগে বিহু উদযাপনৰ ধৰণ পথাৰৰ পৰা গৈ মঞ্চ পালেগৈ, তথাপিও ইয়াৰ মূল উদ্দেশ্য আৰু মৰম আজিও একেই আছে। আজিৰ নতুন প্ৰজন্ম হিচাপে আমি এই পবিত্ৰ bohag bihu essay in assamese language-ৰ জৰিয়তে বিহুৰ ঐতিহ্য আৰু গৰিমা হৃদয়ংগম কৰি ইয়াক ভৱিষ্যতলৈ জীয়াই ৰখাৰ সংকল্প লোৱা উচিত।
সঘনাই সোধা প্ৰশ্ন (FAQ)
প্ৰশ্ন: ৰঙালী বিহু কিয় পালন কৰা হয়?
উত্তৰ: নতুন বছৰক আদৰিবলৈ, বসন্ত ঋতুৰ আগমনক উদযাপন কৰিবলৈ আৰু কৃষিকাৰ্যৰ নতুন বতৰ আৰম্ভ কৰাৰ পূৰ্বে মংগল কামনা কৰিবলৈ ৰঙালী বিহু পালন কৰা হয়।
প্ৰশ্ন: ৰঙালী বিহু কেতিয়া পালন কৰা হয়?
উত্তৰ: প্ৰতি বছৰে ইংৰাজী এপ্ৰিল মাহৰ মাজভাগত (অসমীয়া চ’ত মাহৰ শেষ দিন আৰু ব’হাগ মাহৰ প্ৰথম ভাগত) ৰঙালী বিহু পালন কৰা হয়।
প্ৰশ্ন: সাত বিহু কি কি?
উত্তৰ: ব’হাগ বিহুৰ প্ৰথম সাতদিনক সাত বিহু বোলে। সেইকেইটা হ’ল – গৰু বিহু, মানুহ বিহু, গোসাঁই বিহু, কুতুম বিহু, মেলা বিহু, চেনেহী বিহু আৰু চেৰা বিহু।
প্ৰশ্ন: ৰঙালী বিহুৰ মূল বৈশিষ্ট্য কি?
উত্তৰ: নতুন কাপোৰ পিন্ধা, ডাঙৰক গামোচাৰে সেৱা কৰা, পিঠা-পনা খোৱা আৰু ঢোল-পেঁপাৰ মাতেৰে বিহু নাচ-গান কৰাটোৱেই ৰঙালী বিহুৰ মূল বৈশিষ্ট্য।
প্ৰাসংগিক প্ৰবন্ধসমূহ (Internal Links)
আপোনাৰ পৰীক্ষাৰ অধিক ভাল প্ৰস্তুতিৰ বাবে আমাৰ এই লাগতিয়াল প্ৰবন্ধসমূহ পঢ়িব পাৰে: